een herberg voor en door pelgrims
  • Français
  • English
  • Deutsch
  • Nederlands

Saint-Jean-Pied-de-Port - Rome

1. Saint-Jean - Turijn (2009)

In de herfst zijn wij van Saint-Jean-Pied-de-Port, via Toulouse, Arles en de Col de Montgenèvre, richting Turijn gelopen. Het was de eerste etappe van onze reis naar Jeruzalem.

de route 
Grote delen van de historische pelgrimswegen naar Santiago zijn ook nu belangrijke verkeersroutes en liggen dus onder een flinke laag asfalt. De huidige pelgrimswegen zoeken daarom vaak het midden tussen “historie” en “natuur en cultuur nu”. Op de “campagne” is dat relatief makkelijk, maar in de bergen is dat veel lastiger. Dan betekent een variant om een drukker dal te vermijden al gauw: vele honderden meters stijgen en dalen, steeds opnieuw.
Wij zijn daar selectief mee omgegaan. Wij wilden niet vèr omlopen om een paar honderd meter asfalt te mijden. (Integendeel, wij vonden het asfalt soms een verademing na lange, slechte paden. Dan hoef je even niet op te letten waar je je voeten neerzet en kun je meer genieten van de omgeving). Wij hadden evenmin de ambitie om onderweg op elke bergtop te gaan staan.
Op het stuk Castres – Montpellier hadden wij dan ook erg veel aan een goede kaart, die we onderweg vonden. Op de route Arles - Montgenèvre maakten wij soms eigen varianten aan de hand van de topografische kaartjes in het FFRP-gidsje.


Vooral Arles - Montgenèvre is niet echt een route voor beginners. Bergervaring is niet nodig, maar de route stelt beslist hogere eisen dan de andere, bekende pelgrimswegen in Frankrijk en Spanje.

de planning 
Hou rekening met een kleine drie weken voor Arles - Montgenèvre en een maand voor Arles – Saint-Jean-Pied-de-Port (of de Col du Somport).

Verschillende herbergiers op de weg van Arles vertelden ons dat er in juli en augustus weinig pelgrims onderweg zijn, omdat het dan meestal te warm is.
Een berggids vertelde ons dat september de ideale maand is voor Arles - Montgenèvre. Oktober kan ook, zo weten wij uit eigen ervaring, maar de kans op slechter weer is dan groter. Dat geldt ook voor april/mei. Dan kan er ook nog sneeuw liggen op de hogere stukken en kunnen bergbeken echte obstakels zijn.

het onderdak 
Op deze route zijn lang niet zoveel pelgrims onderweg als op de Camino Francés. Er zijn (dus) ook veel minder gîtes. Bovendien zijn die vaak kleiner en bieden zij ook onderdak aan anderen dan pelgrims. Met wat pech krijg je dus soms toch nog te horen: “complet”, vooral in de weekenden. Daar komt bij dat ook de gîtes behoorlijk aan de prijs zijn, vooral op het stuk Montgenèvre – Arles. Wij hebben veel profijt gehad van onze tent, matjes, slaapzakken en kookspullen. Maar dat betekende natuurlijk ook: extra bagage. Wij hebben die vervoerd met een éénwielig karretje.


Meer informatie > Rome <> Santiago


2. Turijn - Rome (2010)

In de herfst zijn wij van vlakbij Turijn (Sacra di San Michele) naar Rome gelopen (en daarna door naar Brindisi). Het was de tweede etappe van onze reis naar Jeruzalem. 

2a. Sacra di San Michele - San Miniato

Vanaf het Sacra di San Michele zijn we NIET verder gegaan langs de Via Francigena, maar volgden we de Chemins d’Assise. Dit is een wandelroute in het teken van Sint Franciscus: van Vézelay (Frankrijk) naar Assisi (Italië). 
De route gaat door de binnenlanden van de regio’s Piemonte, Liguria en Noord-Toscane, om bij San Miniato de Via Francigena weer te kruisen. We wilden daarmee de Povlakte en enkele drukke stedelijke gebieden langs de Via Francigena vermijden. Dat is grotendeels gelukt. De route gaat door mooie, stille berggebieden. Dat had echter ook nadelen. Er zijn relatief weinig overnachtingsmogelijkheden en maar enkele pelgrimsadressen. Dat betekent dat je de etappes maar beperkt zelf kunt indelen en dat je nogal eens een commercieel overnachtingstarief betaalt. (Circa 50 Euro voor 2 personen, soms met een klein ontbijt. Wij kookten vaak zelf, soms “illegaal”, anders zou daar al vlot 2 x 20 Euro bijkomen voor het avondeten). Bovendien liepen wij met een bagagekar, de Wheely III van Radical Design. Deze bleek bijzonder geschikt voor het lopen op redelijke tot goede paden en wegen, maar niet op bergpaden vol stenen. 

Kortom: na Campo Ligure hebben we de Chemins d’Assise vooral als een soort rode draad gebruikt. Soms volgden we de route, maar we kozen ook regelmatig voor alternatieven, langs de weg. Van Aulla tot Borgo a Mozzano hebben we alleen maar langs wegen gelopen. (Dat bleek overigens in de Middeleeuwen een belangrijke variant van de Via Francigena te zijn geweest. Onderweg vind je informatiepanelen). Deze hoek van Italië is nog zo stil dat het lopen langs de weg meestal geen probleem was. Integendeel, je kon zo goed om je heen kijken en hoefde niet altijd op het pad te letten. Slechts nu en dan konden we niet om een druk stuk heen, en dat is natuurlijk niet leuk. 

Wij liepen in 10 dagen van Campo Ligure naar Borgo a Mozzano (zo’n 2,5 dag lopen vóór San Miniato, zie hieronder). Als je de Chemins d’Assise helemaal wilt volgen, doe je waarschijnlijk een kleine week langer over dit stuk.
 
2b. San Miniato - Rome
Vanaf San Miniato tot Roma volgen we de Via Francigena (van Canterbury, Engeland, en vanaf de Col de Montgenèvre naar Rome), met twee uitzonderingen:
  1. vlak ten zuiden van Siena kozen we voor een “omweg” langs het klooster van Monte Oliveto Maggiore en de eeuwenoude pelgrimskerk van Sant’Antimo. (Beide met gastenverblijven en kampeerplekken). Vandaar liepen wij via het stadje Abbadia San Salvatore (gastenverblijf in het gelijknamige klooster) naar Acquapendente, aan de Via Francigena. nb: In de Middeleeuwen lag Sant’Antimo aan de Via Francigena. Tot voor kort liep een variant daar nog langs, maar de overgebleven markeringen zijn schaars. De hoofdroute loopt aan de andere kant van het dal, via Radicofani (met een mooie pelgrimsherberg, hoorden wij).
  2. vanaf Viterbo volgden we een mooie variant ten westen van het Lago di Vico, en dan via Ronciglione naar Sutri, aan de Via Francigena.

Meer informatie > Rome <> Santiago

GemeneGronden webontwikkeling